Kinga Kozłowska •  terapia, wsparcie, rozwój

Kilka pomysłów na to, jak można odpoczywać w ciągu dnia:

• medytacyjny spacer w kontakcie z poza-ludzką naturą (jeżeli nie ma się w pobliżu parku, ani lasu, to i tak praktycznie wszędzie można zauważyć przejawy życia poza-ludzkiego – roślin, zwierząt i innych organizmów)  
• zamknięcie oczu chociaż na 10 min
• położenie się na kanapie/podłodze chociaż na 20 min, oddanie ciężaru ciała podłożu
• 20-minutowa drzemka
• posłuchanie relaksacji prowadzonej
• przyglądanie się przez dłuższy czas temu, co mamy za oknem 
• potańczenie do spokojnej muzyki z uważnością na dźwięki
• poczytanie literatury pięknej / poezji, niezwiązanej z życiem zawodowym
• rysowanie i pisanie intuicyjne lub inne przejawy spontanicznej kreatywności
• dłuższa kąpiel

Ostatnio na zajęciach “Praktyki odpoczynku” podczas kolektywnej wymiany myśli padły takie refleksje, że wiele z nas ma kłopot z określeniem czym w ogóle jest odpoczynek. 

W naszej kulturze nie jest to coś oczywistego i w tym całym pędzie można nawet nie mieć okazji, żeby się nad tym kiedykolwiek głębiej zastanowić. 

Odpoczywanie jest jedną z podstawowych i niezbędnych do życia form dbania o siebie. Zmniejsza ryzyko występowania chorób, przewlekłego stresu, wypalenia, wyczerpania i frustracji. 

Dzięki odpoczywaniu ładujemy baterie i możemy wchodzić w aktywności i działania z potrzebną do tego energią (dlatego najlepiej jest rozpoczynać zadania i wyzwania będąc wypoczętym). 

Odpoczywając, regenerujemy swoje zasoby. Przygotowuje nas to do lepszego radzenia sobie ze stresem i z wyzwaniami, a także pozytywnie wpływa na nasze relacje, podejście do rzeczywistości i ogólne samopoczucie.

Gdy nie mamy w życiu adekwatnej dla naszych potrzeb ilości odpoczynku i regeneracji, to na każdy stresor* możemy zacząć reagować negatywnie i czuć się coraz gorzej. Często zaczyna się wtedy podejmować działania ucieczkowe, odcinać się od siebie i swoich doznań, szukać przesadnej stymulacji lub wpadać w apatię. 

Potrzebujemy nauczyć się odpuszczać i nie brać na siebie zbyt dużo obciążeń. Zwalniać, gdy czujemy pierwsze oznaki przytłoczenia/zmęczenia. 

Różne osoby mogą potrzebować różnych form odpoczynku. Może on być zarówno czymś, co będzie polegało na braku działania, a może być również związane z aktywnością – najważniejsze jest to, żeby rzeczywiście się w to zagłębić, z uważnością, w poczuciu bycia “tu i teraz”, bez nastawiania się na osiąganie “wyników”. Kojarzy mi się to z wewnętrzną równowagą.

Ponieważ wciąż rzadko myślimy o odpoczynku, jako o czymś niezbędnym do życia, to żeby mieć pewność, że nie będziemy o nim zapominać – warto uwzględniać go w swoich codziennych planach na tej samej zasadzie, co planujemy zadania/pracę, które mamy do zrobienia. 

* A co do stresu, to jest to napięcie psychiczne występujące pod wpływem różnych bodźców-stresorów i w zależności od okoliczności, może ono być negatywne lub pozytywne. Na stres możemy reagować:

• dystresem, czyli w sposób negatywny, gdy napięcie się przeciąga, bodźców jest za dużo lub są zbyt intensywne, zaczynamy czuć bezsilność, przytłoczenie, smutek, złość, frustrację, niemożność działania
• eustresem, czyli w sposób pozytywny, gdy stresor, z którym się mierzymy jest albo w zasięgu naszych możliwości, albo jest nieco trudniejszym wyzwaniem – wtedy czujemy mobilizację, pobudzenie, motywację do działania